чарга на сустрэчу с прэкрасным гэта калі здарылася надзвычайнае здарэньне "калі за мной прыйдуць санітары, маю гітару ім не аддавай" (c) зламаная падлога
Лублю я канцэрты НРМ. І нават не з-за музыкі. З-за людзей, якія туды прыходзяць. Люблю зь імі знаёміцца, размаўляць, глядзець на твары. Таму што ў вачах гэтых людзей можна ўбачыць надзею...
Я ўвогуле не прыхільнік такой музыкі, падабаецца толькі некаторае кшталту "Менск-Мінск", занадта напружаны вакал, прымітыўныя рыфы і г.д. Увогуле мэйнстрым НРМ гэта музыка 20-ці гадовай даўніны (я дарэчы і тады не быў іх фэнам). Але хлопцы малайцы, штосьці робяць, кудысьці рухаюцца ёсць свежыя ідэі. Атмасфэра была добрая да таго моманту як зламалася падлога (гл. фота), казалі што дзяўчына пашкодзіла нагу (казалі нават зламала) і канцэрт скарацілі. Ніхто не ведае што на самой справе з дзяўчынай? Сам клюб для канцэртаў мне спадабаўся - высокая столя, лепш чым у той жа Фартуне. Ды й квіткі некія танныя былі па сучасных мерках - 25000 (у гэтым Найтстары звычайны уваход 40000). Не хацелася б каб гэты першы канцэрт стаў апошнім.
З-за людзей, якія туды прыходзяць. Люблю зь імі знаёміцца, размаўляць, глядзець на твары. Таму што ў вачах гэтых людзей можна ўбачыць надзею...